Τρίτη 10 Μαΐου 2016

Καληνύχτα


Με φιμωμένο στόμα, δίχως λόγο
Παιχνίδι δίκαιο με το θάνατο πως κανείς να παίξει…
Πισώπλατα τα χέρια σφιχτά δεμένα
Τα πόδια σε βούρκο βαλτωμένα
Κοινωνίας δυτικής επονομαζόμενης ‘πολιτισμός’

Κι όμως, τα θεμέλια γερά υπήρξαν
Ξεχάστηκαν όμως οι ρίζες,
Με του πρωτομάστορα την άνανδρη δολοφονία
Όταν λόγο έκανε για την καρικατούρα
Που παθιασμένα θέλανε να κτίσουν

Τώρα ακούγονται οι τελευταίες του πιάνου νότες
Μετά έρχεται το σκοτάδι, το φως απορροφώντας
Έπειτα σιγή…

Όλα πια ειπώθηκαν για ένα τίποτα
Καληνύχτα…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου