Παρασκευή 13 Μαΐου 2016

Σημάδι



Το νέο…

Καινούργιο της ζωής σημάδι

Όπως το πρώτο άγουρο φιλί ακόμη

Γλυκιά αφήνει σαν το μέλι γεύση

Αλλά τις ώρες που μοναχός σου θα ‘σαι

Στων αστεριών την λάμψη ονειροπολώντας

Της πρώτης γέννησης γεύεσαι στα χείλη πίκρα

Που ως της καρδιάς τα βάθη φθάνει

Αντικατοπτρισμού είδωλο λεπτά θρυμματισμένο

Στους καθρέπτες των ψυχών ως δείχνεις

Σανίδες σωτηρίας αναζητάς με βαριές ανάσες

Μα το σεντόνι που ‘κρυβε το αόρατο,

Της ύπαρξης ατέλευτο κενό

Ήδη στα σκοτεινά της θάλασσας νερά

Πνίγεται και αυτό μονάχο…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου