Πορνεία οι
ψυχές των ανθρώπων
Έρχονται,
παρέρχονται…
Περαστικοί
διαβάτες…
Μα αυτές
πράττουν τούτο που ξέρουν μοναχά
Κουφές ως
στέκουν στου ταπεινού την ιστορία
Η απατηλή λάμψη
του οβολού τις ενδιαφέρει μόνο
Στους σφιχτούς
στηθόδεσμους βαλμένος
Και η σιγουριά μιας φράσης…
Στην
αβεβαιότητα του ‘Είναι’
Εις το επανιδείν
λοιπόν…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου