Τον εαυτό τους μίσησαν σαν ξεδοντιάρη σκύλο
Κι όσοι το χρόνο τους μετρούν με γρανάζια, βίδες
Ζωή τους χάρισες ένα σωρό λευκές σελίδες
Έλα τώρα μην αργείς, πιες μαζί μου ένα ποτήρι
Τον κόσμο μας τον κυβερνάν ο δράκος και το φίδι
Βασιλιάς περάστηκες στ' ουρανού της γης το γάμο
Μα είσαι ένα βότσαλο στου Σύμπαντου την άμμο
Στο ψέμα θέλησες να ζεις, στο απέραντο σκοτάδι
Γιατί στον Άδη δεν ένοιωσες του θεού το χάδι
