Πέμπτη 18 Δεκεμβρίου 2014

Νάνος

Ο θάνατος δεν καρτερεί για συντροφιά την νύχτα
Εκείνον που ακροβατεί στην γλύκα και την πίκρα

Ψηλά πετά σαν τον αετό στον ουρανό και τ'άστρα
Στην γη γκρεμίζει βασιλείς απ' τα ψηλά τους κάστρα

Στου Πάνα τον γλυκό σκοπό πίνει κρασί χορεύει
Στων θεριών τις προσταγές τραβά σπαθί θεριεύει

                                                      Στον κόσμο στέκει μοναχός και νηστικός τα βράδια
                                                      Μα η καρδιά του αναρριγά στου Θεού τα χάδια

                                                      Σαν η ψυχή του θα διαβεί του μεταξιού τη στράτα
                                                      Νάνος που ζωή σκορπά απ' των αστεριών την τράτα

Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2014











Στα κύματα του κόσμου



Μέσα στο σπίτι μας αυτό και στα δικά μας κάστρα 

Την γη κρατάς τον ουρανό και 'γω σου φέρνω τ' άστρα


Κι αν οι στάλες της βροχής στα μάτια γίνουν δάκρυα

Πνοή το φιλί με πάει σε νέα μονοπάτια


Στου ήλιου το λευκό το φως ανοίγεις τα φτερά σου

Από το χέρι με τραβάς ταξίδι στη χαρά σου


Τις ώρες που η ψυχή πονά απ' της γης το αλάτι

Ψιθυριστά που λες στο αυτί αυτό θα πει αγάπη


Το χέρι σου σφιχτά κρατώ κι ο κόσμος τρικυμία

Εσύ κι εγώ μια αγκαλιά ψυχές που γίναν μία.