Στην Κ.
Σπασμένα
μολύβια...
σαν τις σκέψεις μου ίδιες πως μοιάζουν
σαν τις σκέψεις μου ίδιες πως μοιάζουν
Πεταμένες
διάσπαρτα...
στου γραφείου τα ξεφτισμένα ξύλα
στου γραφείου τα ξεφτισμένα ξύλα
Σελίδες
κιτρινισμένες...
από πέρασμα αδίστακτο του χρόνου
από πέρασμα αδίστακτο του χρόνου
Του αιώνιου
υπαρξιακού αγώνα...
τον ιδρώτα τώρα λερωμένες
τον ιδρώτα τώρα λερωμένες
Λόγια ανείπωτα...
που το μέλλον ανάξιο μπροστά τους στέκει
που το μέλλον ανάξιο μπροστά τους στέκει
Μοναχά διαρκώς
θα γράφονται...
στων ονείρων την γαλήνια σιγή
στων ονείρων την γαλήνια σιγή
Πριν του νου
η άσβεστη δίψα...
απ’ τη ρωγμή του χρόνου ξεπροβάλλει
απ’ τη ρωγμή του χρόνου ξεπροβάλλει
Και ύστερα…
Ήρθες εσύ...
του ήλιου τις αχτίδες καβαλώντας
του ήλιου τις αχτίδες καβαλώντας
Προμηνύοντας
μέρα καινή…
Σημαίνουσα
αρχή…
Σαν την
καρδιά σου νέα…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου