Πέμπτη 7 Απριλίου 2016

Ισορροπία....



Φόβος την ύπαρξη σου κατακλύζει
σαν το κενό σε καθρέπτες ψυχής αντικρίζεις

Του ιδρώτα οι πνιχτές σταγόνες
τα νοτερά της κάμαρας σανίδια χαϊδεύουν

Υπαρξιακός ακροβάτης ήσουν
σε ευσταθώς άστατο σχοινί ισορροπώντας

Παρηγοριάς επαίτης έμοιαζες
πραγματικότητας ιδεατής εν μέσω ιδεαλισμού

Ξέχωρη η σκέψη της σκέψης σου
στον αέναο κοσμικό χορό μονάχη τώρα στέκει

Αδύνατο ουσίας υπόλοιπο να δεις
στο ομιχλώδες του σύμπαντος αστρικό σκοτάδι

Διαβήτες, αστρολάβους ν’ απλώσεις
στους κιτρινισμένους της καρδιά σου χάρτες

Τοπολογικά ορίζοντας το μέγιστο
παντοτινό της ανθρώπινης ύπαρξης μας όριο

Τολμώντας το βήμα σου να κάνεις
προσδιορισμού επιθετικού απόσταση κρατώντας

Εις τούτον τον καθρέπτη της ψυχής
ενδοκοσμικής βυθίσεως σε κέντρο έκκεντρο να αποφύγεις    

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου