Αργά με τον καιρό βουλιάζουν
Με την σκουριά τα μέσα τους να τρώει
Και συ με προσμονή του βυθού το έρεβος
Θες να αγγίξεις
Τι να την κάνεις μια ζωή δίχως αγάπη?
Μα την αγάπη ολόγυρα την έχεις
Εσύ ήσουν αυτός που
το μίτο της
Έχεις χάσει και τώρα σε λαβύρινθους
Σκέψεων τριγυρίζεις μη βλέποντας
Τίποτα άλλο πάρα μόνο την έξοδο να βρεις
Ποια έξοδο? Ποιο τέλος?
Γιατί από τον λαβύρινθο να βγεις?
Τι ψάχνεις?
Δες τον γλάρο πως περίτεχνα πετά
Λες πως τον Θεό θα αγγίξει
Εκεί ψηλά στου ουρανού το απέραντο γαλάζιο
Διώξε το κοράκι από πάνω σου επιτέλους
Που το κουφάρι σου όλο πιλατεύει
Τα μάτια στον ουρανό να τα χεις
Πάντα καρφωμένα και πέτα
Πέτα ψηλά, ελεύθερος
Ελεύθερος να ζήσεις!

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου